Είναι αλήθεια ότι σαν γονείς αγωνιζόμαστε να προσφέρουμε στα παιδιά μας τα πάντα και με το παραπάνω. Φροντίζουμε για τις βιοτικές τους ανάγκες, τις σπουδές τους, την κατάρτισή τους, την εκγύμνασή τους, την ψυχαγωγία τους. Όμως, συχνά συμβαίνει να αμελούμε το σπουδαιότερο, που είναι η φροντίδα για την ψυχή τους. Αυτό δηλαδή που έχει αιώνιο αντίκρισμα και προοπτική! «Τι έχει να ωφεληθεί ο άνθρωπος, εάν κερδίσει όλο τον κόσμο και ζημιώσει την ψυχή του;» (Ματθ. 16,26).

Ο Θεός μας χάρισε τα παιδιά μας, το πολύτιμο αυτό δώρο στη ζωή μας, με την προοπτική να τα οδηγήσουμε σε Εκείνον. Ας θυμηθούμε τι λέει ο Χριστός στο ιερό Ευαγγέλιο: «Αφήστε τα παιδιά να έλθουν σ’ εμένα και μην τα εμποδίζετε, διότι σε αυτά ανήκει η Βασιλεία των Ουρανών» (Ματθ. 19,14).

Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι ο άνθρωπος πλάστηκε για να απολαμβάνει την αγάπη του Θεού με την προοπτική να κληρονομήσει την Αιώνια Βασιλεία Του. Μακριά από τον Θεό δεν μπορεί να βρει εσωτερική πληρότητα, αληθινή ευτυχία και νόημα ζωής. Η ψυχή δεν μπορεί να χορτάσει με τα γήινα και εφήμερα πράγματα, παρά μόνο με τη Χάρη, την αγάπη και την παρουσία του Θεού.

Η μέριμνα για την πνευματική καλλιέργεια των παιδιών είναι πρωτίστως ευθύνη των γονέων. Και είναι ανάγκη να ξεκινά από τη μικρή ηλικία, όταν το έδαφος της ψυχής είναι ακόμη πρόσφορο και δεκτικό, προκειμένου να πέσει ο σπόρος της πίστης και να βλαστήσει. Όσο μεγαλώνει ο άνθρωπος, η δεκτικότητα αυτή χάνεται.

Μάλιστα, στην εποχή μας που χαρακτηρίζεται από πολλά προβλήματα, προκλήσεις και κινδύνους (αποδόμηση θεσμών και αξιών, βία, εγκληματικότητα, ηθική και πνευματική σύγχυση, αρνητικές επιρροές από τα ΜΜΕ και το διαδίκτυο, τεχνολογικές προκλήσεις, επικίνδυνες παραθρησκευτικές οργανώσεις, εξαρτήσεις κ.α.) η χριστιανική διαπαιδαγώγηση προσφέρει στον νέο άνθρωπο νόημα ζωής, ορθή κρίση, εσωτερική δύναμη, στήριγμα, ελπίδα και χαρά! 

Είναι λοιπόν πολύ σημαντικό να φέρουμε τα παιδιά μας στο Κατηχητικό Σχολείο της Ενορίας, να τα οδηγήσουμε στον Χριστό. Επειδή όμως το έργο της χριστιανικής αγωγής δεν εξαντλείται στο Κατηχητικό, αλλά συντελείται και μέσα στην οικογένεια, παραθέτουμε στην αγάπη σας και μερικές σκέψεις-προτροπές που θεωρούμε ότι θα βοηθήσουν.

– Να διδάξουμε τα παιδιά μας να κάνουν σωστά τον Σταυρό τους.

– Να τα μάθουμε να προσεύχονται. Να λένε την Κυριακή προσευχή, το γνωστό μας «Πάτερ ημών». Σύντομη και ουσιαστική προσευχή που ο ίδιος ο Χριστός μας παρέδωσε (Ματθ. 6,9), για να απευθύνουμε στον Ουράνιο Πατέρα μας.

– Να τους μάθουμε να λένε το «Σύμβολο της Πίστεως», το γνωστό μας «Πιστεύω εις ένα Θεόν…» που εμπεριέχει όλη τη βασική διδασκαλία της χριστιανικής μας Πίστης.

– Να έχουμε ένα εικονοστάσι σε κάποιο μέρος του σπιτιού, για να αποτελεί σημείο καθημερινής συνάντησης και επικοινωνίας με τον Θεό, αλλά και καταφύγιο στις δυσκολίες της ζωής.

– Να ανάβουμε ένα καντηλάκι, ειδικά το βράδυ του Σαββάτου και την Κυριακή.

– Να φέρνουμε τα παιδιά μας στην Κυριακάτικη Θεία Λειτουργία, για να μάθουν να εκκλησιάζονται, να κοινωνούν και να λαμβάνουν τη μέγιστη δωρεά, ευλογία και προστασία, το Σώμα και το Αίμα του Θεανθρώπου Κυρίου μας Ιησού Χριστού.

– Να προμηθευτούμε χριστιανικά παιδιά βιβλία. Πλέον, κυκλοφορούν πολλές αξιόλογες εκδόσεις με την Αγία Γραφή για παιδιά, με τους βίους των Αγίων και με άλλα ωραία και ωφέλιμα θέματα.

Και το κυριότερο: αυτά που διδάσκουμε στα παιδιά μας είναι ανάγκη να τα εφαρμόζουμε πρωτίστως εμείς οι ίδιοι στη ζωή μας. Να μας βλέπουν δηλαδή τα παιδιά μας να προσευχόμαστε, να πηγαίνουμε στην Θεία Λειτουργία, να κοινωνούμε, να εξομολογούμαστε, να νηστεύουμε, να διαβάζουμε το Ευαγγέλιο, να ζούμε με απλότητα, ταπείνωση και αγάπη. Να είμαστε πρότυπο εμείς οι ίδιοι για τα παιδιά μας και να τα εμπνέουμε με το προσωπικό μας παράδειγμα.

Έτσι, με τη χριστιανική αγωγή τόσο στην Ενορία, όσο και στο σπίτι, θα τους προσφέρουμε πολύτιμα πνευματικά εφόδια στη ζωή τους.